Blog

Over angst en gordijnrails

Sinds mijn scheiding woon ik in een tijdelijk huis in het bos. Toen ik erin trok, heb ik weinig veranderd. Ik heb onze spullen erin gezet, veel meer niet. Ik dacht toen nog dat ik er een paar maanden zou wonen en dan zou doorstromen naar een huis in het dorp. Inmiddels woon ik er alweer 3 jaar en voel ik soms de behoefte het huis meer naar eigen smaak in te richten, maar telkens denk ik: dat komt wel in een nieuw huis. Bovendien is het niet toegestaan zaken aan het huis te wijzigen. Denk aan muren verven of gaten boren.

Bij het huis inbegrepen zijn gordijnrails in de slaapkamers en een paar oude gordijnen. Ook dit heb ik gelaten zoals het was, hoewel de gordijnrail in de kamer van de kinderen wat oud en gammel was en het gordijn niet goed paste. En omdat het gordijn licht van kleur en dun van stof was, was ik elke zomer in de weer met vuilniszakken om de kamer donkerder te maken, zodat de kinderen konden slapen. Het was niet ideaal, maar ja, ik wilde niet investeren in dit tijdelijke huis en ergens had de opvatting in mij post gevat dat alles moest blijven zoals ik het had aangetroffen toen ik erin trok.

En toen op een dag kwam de rail naar beneden… Dat paste niet in mijn plaatje! Verkramping was het gevolg. Het lukte de gordijnrails weer te bevestigen en het gordijn weer op te hangen, maar sinds die dag was ik als de dood dat het opnieuw zou gebeuren. Ik had mijn kinderen opdracht gegeven voorzichtig met het gordijn te zijn en was zelf ook alert niks kapot te maken.

Maar kinderen spelen en daarbij gaat wel eens iets mis. Laatst was het weer raak: de rail was losgeraakt en door het gewicht van het gordijn behoorlijk verdraaid. Hij was niet meer op te hangen. In eerste instantie voelde ik paniek: dit mocht niet gebeuren en het was tóch gebeurd! Als op de automatische piloot viel ik uit tegen mijn dochter. Gelukkig doorzag ik meteen de situatie waarin ik mij bevond.

Mijn dochter had dit niet expres gedaan. Er was geen reden om uit te vallen. En nu dat ene erge ding had plaatsgevonden, bleek de situatie eigenlijk best mee te vallen. Ik heb een nieuwe rail gekocht (5 euro – waar ging dit over?!). En bij de kringloop vond ik ‘heel toevallig’ en geschikt gordijn (verduisterend zelfs!) dat ik alleen hoefde in te korten.

Dit simpele en ogenschijnlijk onbelangrijke voorval heeft voor mij veel betekend. Het heeft me inzicht gegeven in hoe gemakkelijk we verkrampen. Hoeveel innerlijke plaatjes we met ons meedragen waaraan wij, de ander, een situatie, het leven moeten voldoen. Klopt de realiteit niet met die plaatjes in ons hoofd, dan raken we uit evenwicht en kunnen we hevig verkrampen. We zijn dan niet meer in staat mee te bewegen met wat zich aandient. We blokkeren en hebben geen toegang meer tot allerhande oplossingen.

Pas toen ik door de situatie gedwongen werd los te laten, begon alles weer te stromen en kon ik daadkrachtig handelen. Het kopen en monteren van een nieuwe gordijnrail bleek helemaal niet ingewikkeld of duur. Ik kreeg meteen steun vanuit het universum, waardoor ik tegen het geschikte gordijn aanliep in de kringloopwinkel. En ik voelde mijn eigen creatieve energie naar boven komen, waardoor ik de mogelijkheden van dat gordijn kon zien.

Nu geniet ik iedere keer dat ik de slaapkamer binnenkom van de aanblik van de nieuwe gordijnrail en het nieuwe gordijn!

Bericht delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *